W poczekalni najlepiej sprawdzają się ciche zabawy, które nie wymagają wielu akcesoriów. Kilka zgadywanek, obserwowanie otoczenia albo mały notes z naklejkami może zająć dziecko, a spokojna obecność rodzica często działa lepiej niż drogi gadżet.
Zabawy słowne bez żadnych przygotowań
To dobry wybór w przychodni, urzędzie, banku czy na poczcie, zwłaszcza gdy trzeba zachować ciszę. Zabawy słowne angażują wyobraźnię, pamięć i spostrzegawczość, a przy tym pozwalają rodzicowi aktywnie towarzyszyć dziecku.
Możesz zaproponować między innymi:
- Zgadnij, o czym myślę – wybierz przedmiot znajdujący się w poczekalni, a dziecko niech odgaduje go, zadając pytania, na które można odpowiedzieć „tak” albo „nie”.
- Co widzę? – opisujcie po kolei rzeczy znajdujące się w pomieszczeniu, na przykład coś zielonego, okrągłego albo miękkiego.
- Rymowanki – jedna osoba mówi słowo, a druga szuka do niego rymu. Z młodszym dzieckiem możecie tworzyć nawet zabawne, nieistniejące wyrazy.
- Dokończ zdanie – zacznij opowieść od słów „Za górami, za lasami…” i pozwól dziecku dopowiadać kolejne fragmenty.
- Słowa na literę – wybierzcie literę i wymieniajcie nazwy zwierząt, potraw, imion albo przedmiotów zaczynających się na tę literę.
- Co by było, gdyby… – zastanówcie się, co by się stało, gdyby ludzie nie musieli spać, samochody potrafiły latać albo każdy miał ogon.
- Liczenie – policzcie krzesła, okna, osoby czekające w kolejce lub przedmioty w określonym kolorze.
Trudność zabawy łatwo dopasować do wieku dziecka. Maluch może wyszukiwać kolory i kształty, a starszak zawężać zakres liczb albo budować dłuższą historię z kilku wylosowanych słów.
Jak wykorzystać otoczenie i rzeczy z torebki?
Nie trzeba przynosić specjalnego zestawu zabawek. Kosmetyczka, portfel, klucze czy kilka bezpiecznych drobiazgów mogą stać się elementami krótkiej zabawy. Przedmioty należy podawać dziecku pojedynczo i pilnować, by nie miało dostępu do rzeczy ostrych, małych lub łatwych do połknięcia.
Jedną z prostych propozycji jest „co zniknęło?”. Połóż na stoliku kilka przedmiotów, pozwól dziecku przez chwilę je obejrzeć, a następnie poproś o zamknięcie oczu i schowaj jeden z nich. Możesz też zmienić kolejność rzeczy. Zadaniem dziecka będzie wskazanie, co się zmieniło.
W poczekalni można także urządzić ciche poszukiwania. Znajdźcie razem przedmioty o określonym kształcie, policzcie okrągłe elementy albo sprawdźcie, ile rzeczy ma kolor zbliżony do kurtki dziecka. Jeśli w pomieszczeniu jest bezpieczna przestrzeń, starsze dziecko może przejść kilka kroków po wyobrażonej linii, bez biegania i skakania.
Dobrym pomysłem jest również zabawa w „torebkowe skarby”. Dziecko losuje przedmiot tylko za pomocą dotyku i próbuje odgadnąć, co trzyma w dłoni. Wybieraj rzeczy duże, lekkie i niełamliwe, a po zabawie odkładaj je na miejsce.
Co spakować do awaryjnego zestawu?
Jeśli wiesz, że czeka was dłuższa wizyta, przygotuj mały zestaw zajmujący niewiele miejsca. Nie musi być rozbudowany. Najlepiej, gdy zawiera rzeczy znane dziecku, ale nieużywane codziennie, dzięki czemu zachowają efekt małej niespodzianki.
W lekkim woreczku lub przegródce możesz umieścić:
- mały notes do rysowania i zapisywania wymyślonych słów,
- naklejki, także wielokrotnego użytku,
- ulubioną małą figurkę do odgrywania krótkich scenek,
- mazak suchościeralny i kartę z prostymi zadaniami, jeśli masz powierzchnię przeznaczoną do pisania,
- małą kolorowankę albo kilka kart obrazkowych.
Przy młodszym dziecku wybierz większe elementy, które łatwo kontrolować. W poczekalni nie sprawdzą się akcesoria robiące dużo hałasu, rozsypujące się po podłodze lub wymagające dużej przestrzeni. Zestaw warto co jakiś czas zmieniać, aby dziecko nie straciło zainteresowania.
Spokój rodzica też pomaga
Nuda i niecierpliwość są normalną reakcją dziecka na długie czekanie, szczególnie gdy jest zmęczone, chore albo obawia się wizyty. Nie każdą trudną chwilę da się zamienić w zabawę. Czasem wystarczy przytulenie, cicha rozmowa albo pozwolenie na kilka minut bezczynności.
Nie musisz wypełniać każdej minuty i nie potrzebujesz drogich zabawek. Największą wartość ma twoja uwaga, spokojny ton i gotowość do wspólnego zajęcia się czymś prostym. W poczekalni wygrywa nie najbardziej rozbudowany zestaw, lecz pomysł dopasowany do dziecka i warunków miejsca.
